seks hikayesi seks hikayesi escort beylikdüzü beylikdüzü escort esenyurt escort avcılar escort esenyurt escort esenyurt escort beylikdüzü escort beylikdüzü escort beylikdüzü escort beylikdüzü escort beylikdüzü travesti beylikdüzü escort şirinevler escort beylikdüzü escort beylikdüzü escort

içerik yükleniyor...Yüklenme süresi bağlantı hızınıza bağlıdır!

BİRİKTİRMENİN İNCELİĞİ: KOLLEKSİYONERLİK ÜZERİNE
Ço­cuk­lu­ğu­mun evin­de eş­ya­lar yal­nız­ca eş­ya­lar de­ğil­di.
Ki­tap­lar bir ses­siz­lik or­ma­nı gibi di­zi­liy­di; du­var­lar­da asılı ob­je­ler, vit­rin­de­ki eski fo­toğ­raf­lar ve zarif por­se­len­ler bir za­man­lar ya­şa­mış ha­yat­la­rın yan­kı­sıy­dı. Babam ko­lek­si­yon ya­par­dı. Sahi, neyi ko­lek­si­yon yap­maz­dı ki? Gra­mo­fon, plak, am­fo­ra, para, tes­pih­ler, tü­fek­ler, yerel kap kacak... Her biri bir hi­kâ­ye ta­şır­dı.
 
Ben de bü­yü­dük­çe —ve özel­lik­le sa­nat­la haşır neşir ol­ma­ya baş­la­dık­ça— bu bi­rik­tir­me hali, içim­de ta­ri­fi zor bir şevke dö­nüş­tü. Her obje, her parça bir geç­mi­şe, bir ruha işa­ret edi­yor­du sanki. Bir gün fark ettim: Sa­de­ce şey­le­ri top­la­mı­yor­dum, ken­di­mi de top­lu­yor­dum.
 
Peki ama neden bazı in­san­lar böyle bir tut­kuy­la bi­rik­ti­rir? Neden her­kes değil de yal­nız­ca ba­zı­la­rı ko­lek­si­yon yapar? Bu so­ru­lar zih­ni­mi kur­ca­la­ma­ya baş­la­dı­ğın­da, ko­lek­si­yo­ner­li­ğin izini yal­nız­ca do­lap­lar­da, vit­rin­ler­de değil; psi­ko­lo­ji­de, ta­rih­te, kül­tür­de ve içi­miz­de ara­ma­ya baş­la­dım. Ve bu yazı, tam da bu ara­yı­şın bir ürünü.
 
Bi­rik­tir­me: Ha­fı­za­yı Mu­ha­fa­za Etme Sa­na­tı
Ko­lek­si­yon, yal­nız­ca nesne bi­rik­tir­mek de­ğil­dir. Ha­fı­za­yı, an­la­mı, za­ma­nı ko­ru­ma bi­çi­mi­dir. İnsan; za­ma­nı, geç­mi­şi ve kim­li­ği tut­mak ister. Ko­lek­si­yon­lar, bir nevi za­ma­na karşı koyma bi­çi­mi­dir. Eli­miz­de tu­ta­ma­dı­ğı­mız ha­ya­tın, hiç de­ğil­se iz­le­ri­ni sak­la­ma ça­ba­sı­dır.
 
Bu ih­ti­yaç çocuk yaşta ken­di­ni belli eder. Taş­lar, yap­rak­lar, renk­li eti­ket­ler bi­ri­kir cep­le­ri­miz­de. Bu bi­linç­siz top­la­yı­cı­lık, za­man­la bi­linç­li bir se­çi­ci­li­ğe, bir kül­tü­re dö­nü­şür. Ko­lek­si­yon, rast­ge­le değil; tu­tar­lı­lık ister, sabır ister, bilgi ister.
 
Ko­lek­si­yo­ner Kim­dir?
Ko­lek­si­yo­ner, rast­ge­le değil, an­la­mı­na vakıf ola­rak bi­rik­ti­ren­dir. Her nes­ney­le bir bağ kurar, onu hi­kâ­ye­ye dö­nüş­tü­rür. Ki­mi­le­ri nadir bu­lu­nan ob­je­le­ri arar­ken, ki­mi­le­ri sı­ra­dan gö­rü­nen şey­ler­de ola­ğa­nüs­tü an­lam­lar bulur. O bir iz sü­rü­cü­dür. Göz­den ka­ça­nı ya­ka­la­yan, gö­rün­me­ye­ni gören, za­ma­na karşı ses­siz bir arşiv inşa eden­dir.
 
Psi­ko­lo­ji­si Ne Diyor?
Freud’a göre bi­rik­tir­me, gü­ven­lik duy­gu­su­nun ifa­de­si­dir. Jung ise bunu, bi­re­yin bi­lin­çal­tın­da­ki im­ge­le­ri dış dün­ya­ya yan­sıt­ma bi­çi­mi ola­rak görür. Bi­rik­tir­mek, bazen ka­yıp­la baş et­me­nin bir yolu, bazen de ken­di­ni ta­nı­ma­nın ta ken­di­si­dir. Kimi zaman yal­nız­lık­tan, kimi zaman aidi­yet ih­ti­ya­cın­dan doğar.
 
Ancak ko­lek­si­yo­ner­lik, pa­to­lo­jik bir sap­lan­tı de­ğil­dir. Ak­si­ne, es­te­tik­le, sa­bır­la, bil­giy­le şe­kil­le­nen bir se­çi­ci­lik sa­na­tı­dır.
 
Pa­ray­la, Sta­tüy­le İliş­ki­si?
Ta­rih­te ko­lek­si­yo­ner­lik, bir dönem statü gös­ter­ge­siy­di. Rö­ne­sans soy­lu­la­rı­nın na­di­re ka­bi­ne­le­ri (Wun­der­kam­mer) yal­nız­ca zen­gin­li­ğin değil, bil­giy­le kur­duk­la­rı iliş­ki­nin de gös­ter­ge­siy­di. Ancak gü­nü­müz­de ko­lek­si­yon yap­mak için büyük ser­vet­ler ge­rek­mez.
Ko­lek­si­yo­nun de­ğe­ri çoğu zaman nes­ne­nin maddi fi­ya­tın­da değil, ta­şı­dı­ğı ma­ne­vî yükte sak­lı­dır.
 
Cin­si­yet açı­sın­dan da ge­nel­le­me yap­mak güç­leş­miş­tir. Artık hem ka­dın­lar hem er­kek­ler, çe­şit­li alan­lar­da ko­lek­si­yon­lar oluş­tu­ra­rak bu alana katkı sun­mak­ta­dır.
 
Tür­ki­ye’de Ko­lek­si­yon Kül­tü­rü
Ül­ke­miz­de ko­lek­si­yo­ner­lik, uzun yıl­lar “me­rak­lı işi” ola­rak gö­rül­se de as­lın­da köklü bir geç­mi­şe sahip. Os­man­lı dö­ne­min­de hat sa­na­tı, silah, por­se­len ve yazma eser ko­lek­si­yon­la­rı yay­gın­dı. Cum­hu­ri­yet'le bir­lik­te özel­lik­le sanat eser­le­ri­ne yö­ne­lim arttı. Ancak hâlâ ka­mu­ya açıl­mış ko­lek­si­yon sa­yı­sı az; bir­çok ko­lek­si­yo­ner ha­zi­ne­si­ni kendi mah­re­min­de sak­la­ma­yı ter­cih edi­yor.
 
Bi­rik­tir­mek: Ken­di­mi­zi Ta­mam­la­ma Hâli
Ni­ha­ye­tin­de ko­lek­si­yo­ner­lik, ek­sik­le­ri­mi­zi nes­ne­ler­le ta­mam­la­ma bi­çi­mi­dir.
Bir nes­ne­ye değil, onun­la bir­lik­te gelen za­ma­na, an­la­ma, bel­le­ğe tu­tu­lu­ruz.
Kimi zaman bir ki­ta­bın say­fa­la­rı ara­sın­da ge­zi­nir­ken, kimi zaman bir çini par­ça­sı­nın de­se­nin­de ge­zi­nir­ken, bi­rik­tir­di­ği­miz şey belki de yal­nız­ca ken­di­mi­ziz.
Bu yazı 4924 defa okunmuştur.
YAZARIN DİĞER YAZILARI
FACEBOOK YORUM
Yorum